خوراک استارتر گوساله شیری
خوراک اسب
آبان 4, 1398
محصولات دامی
آبان 4, 1398

خوراک استارتر گوساله شیری

بدون  تردید پرورش صحیح گوساله یکی از حیاتی ترین جنبه های مدیریتی در فارم های شیری محسوب می گردد . گوساله های تولیدی چه بعنوان ذخیره های ژنتیکی آتی گله و چه با دیدگاه  فروش  گوساله نر پرواری ، تلیسه و یا گوساله نر تخمی ، بخش مهمی از عملکرد  و  راندمان  تولیدی  خود  را  مرهون مدیریت کارآمد صاحبان گله در دوره شیرخوارگی و بویژه بکارگیری روش های بهینه  تغذیه ای  در  این دوره زمانی هستند . به اعتقاد متخصصین ،  یک  گوساله  شیری  می بایست  هر  چه  سریعتر  فعالیت فیزیولوژیک خود را در دستگاه هضمی و بخصوص اکوسیستم شکمبه آغاز نماید . بعبارت دیگر هر نوع تاخیر در تکامل شکمبه و توسعه میکروارگانیسم های آن ، نه تنها با افزایش هزینه های دامدار  همراه خواهد بود ، بلکه لزوم دستیابی  به  وزن  و  قد  از  شیر گیری  مورد نظر  سبب  طولانی شدن  دوره شیرخوارگی و اتلاف سرمایه و کاهش راندمان اقتصادی گله می گردد .

امروزه اعتقاد بر آنست که با اعمال برخی  راهکارهای  نوین  تغذیه ای  و  توسعه  سیستم  ایمنی  ،امکان کاهش سن از شیرگیری  تا  سن زیر  20  روزگی  نیز  وجود  دارد  .  این  بدین  معناست  که می توان با تمهیدات ویژه غذایی برای هر گوساله منطبق با یک پروتکل اجرایی مدون و منظم ، هرچه زودتر مصرف خوراک مایع (شیر یا جایگزین آن) را  کاهش داده  و  اکوسیستم  شکمبه  را  با مصرف ماده خشک و خوراک غنی از کربوهیدرات های قابل تخمیر سازگار نمود .

بهرحال کماکان در عموم مزارع پرورش گاو شیری در ایران و جهان ، امکان از شیرگیری گوساله درسنین پایین بدلایل عملی و مدیریتی مقدور نبوده و به نظر می رسد عمومی ترین  سن  ازشیرگیری گوساله هشت الی ده هفتگی است . مدیریت مصرف خوراک مایع و ماده خشک ، دسترسی به آب آشامیدنی ، مدیریت مصرف کلستروم یا  آغوز  طی  24 ساعت  اول پس از تولد ،  استاندارد بودن جایگاه و گوساله دانی و کنترل بیماریها  از  جمله  مواردی  است  که  انجام  بهینه  آنها  در موفقیت پرورش گوساله از تولد تا شیرگیری نقشی اساسی دارد .

عموما در میان اکثر گله داران تصمیم گیری در مورد زمان از شیرگیری گوساله ها بر اساس  سطح مصرف ماده خشک روزانه صورت می گیرد . این زمان پارامتر شناخته شده ای از توسعه   شکمبه را پیش روی تولیدکننده قرار خواهد داد . با این حال دستیابی  به  این  مهم  مستلزم  لحاظ نمودن عوامل  متعددی  است  که  بسیاری   از  آنها  در  شیوه مدیریت  و  تغذیه  مناسب  حیوان  در طول دوره شیرخوارگی خلاصه شده است .

بهره مندی از یک خوراک سوپراستارتر (از روز  4 تا پایان هفته سوم) و استارتر (از ابتدای هفته چهارم تا زمان از شیرگیری) مناسب با قابلیت هضم بالا، سبب توسعه بهینه شکمبه خواهد شد .

شکمبه گوساله در بدو تولد و تا زمان شیرخوارگی  کوچک  و  از  جمعیت  میکروبی  شایسته ای برحودار نیست و جهت دستیابی به این امر وجود مقادیر مناسب دانه غلات در خوراک استارتر قویا پیشنهاد شده است.  هر چند  امروزه بسیاری   از  تولیدکنندگان خوراک  گوساله  بمنظور  کاهش هزینه های تولید از مقادیر قابل توجهی فرآورده های فرعی نظیر پوسته سویا استفاده می کنند ،  لکن  این  منابع  بواسطه دارا بودن فیبر بالا و نشاسته اندک در قیاس با دانه غلات، با کاهشADG ، کاهش مصرف ماده خشک و کاهش راندمان مصرف خوراک همراه خواهند بود .

بنابراین  علاوه  بر  تامین  شایسته  منابع  نشاسته ای و کربوهیدرات های  قابل  هضم بالا در خوراک سوپر استارتر  و  استارتر،  قویا  توصیه  می شود  از  منابع  علوفه ای و سطوح  بالای فرآورده های فرعی تا پایان هفته های هفتم و یا هشتم  استفاده نشده و پس از آن نیز حداکثر تا  5  درصد  ماده خشک  مصرفی   (کمتر از 19درصد NDF بر اساس as-fed)   از  منابع علوفه ای بهره برد .  

عموم  تحقیقات  انجام شده  بر  روی  پروتئین  مورد  نیاز  استارتر  در دوره   شیرخوارگی  سطح 18 درصد  را  تایید  نموده است  .  انرژی  بر خلاف  پروتئین  ماده  مغذی   محدودکننده  محسوب می شود.  سطوح پایین تر  پروتئین  سبب  محدودیت  در  افزایش  وزن  روزانه و نقص در سیستم  رشد اسکلتی شده  ،   همچنین  سطوح  بالاتر  بویژه از ماه دوم   با   بهبود   ADG  ، راندمان مصرف خوراک و رشد بهتر سیستم اسکلتی همراه نخواهد بود .  

اهداف طراحی استارتر شرکت فتح دانه  ویژه  گوساله شیرخوار  :

  • توسعه فیزیکی و فیزیولوژیکی بافت شکمبه
  • تولید بهینه اسیدهای چرب فراردر شکمبه
  • تسریع در قابلیت مصرف ماده خشک
  • کاهش هزینه های تولید در دوره شیرخوارگی
  • دستیابی هرچه سریعتر به وزن و قد ایده آل در زمان ازشیرگیری
  • ایجاد امکان تغییر بهینه در ماهیت جیره از فازمایع به فازجامد

مزایای مصرف استارتر شرکت فتح دانه  ویژه گوساله شیرخوار  :

  • تامین سلامت و شادابی حیوان
  • بهبود رشد و فاکتورهای وزنی
  • افزایش اشتهاء
  • بهره مندی از موادخوراکی با قابلیت هضم بالا
  • تامین کربوهیدرات های قابل تخمیر
  • ترغیب گوساله به مصرف ماده خشک در اوایل دوره شیرخوارگی
  • افزایش و ارتقاء سطح سیستم ایمنی
  • کنترل بیماریهای متابولیک
  • آماده سازی متابولیکی و فیزیولوژیکی گوساله جهت ازشیرگیری زودرس

دیدگاه ها بسته شده است